• Deze maand iemand aan het woord die het RCS-virus flink te pakken heeft, hij loopt al flink wat jaren mee als voetballer, trainer en scheidsrechter maar daarnaast vervult hij ook nog talloze andere functies als vrijwilliger. Hij is nooit te beroerd zijn handen uit de mouwen te steken voor zijn club als dat nodig is. 

    Zijn familie is al net zo trouw aan de club. Beide zoons voetballen bij RCS en zijn vrouw Bianca is ook al jaren vrijwilligster. Lees hieronder het interview met Patrick Duinkerke.

  • Stel jezelf kort even voor
    Mijn naam is Patrick Duinkerke, getrouwd met Bianca, vader van twee zoons, Milan en Finn, en al 40 jaar woonachtig in Oost-Souburg. Ik ben werkzaam bij Wielemaker Transport te Middelburg.

    Wat is jouw rol als vrijwilliger bij RCS?
    Binnen onze vereniging heb ik meerdere werkzaamheden als vrijwilliger vervuld; ik ben 12 jaar jeugdtrainer geweest en heb 8 jaar in de Jeugdcommissie gezeten. Momenteel ben ik lid van de Technische Commissie en verzorg ik iedere week de Weekbrief met veld- en kleedkamerindeling. Omdat ik het heerlijk vind om de jeugd te zien voetballen probeer ik op zaterdag een wedstrijdje te fluiten. Ik maak op iedere vrijdagavond de kleedkamers schoon zodat onze leden en bezoekers op zaterdag in een fatsoenlijke, opgeruimde kleedkamer terechtkomen. Indien nodig wil ik ook nog wel eens een training overnemen en binnenkort komt daar ook nog het verzorgen van de T-Tags bij. Verder probeer ik gewoon overal mijn steentje bij te dragen wanneer er ergens hulp nodig is. Denk hierbij aan het helpen op een Familiedag, 90-jarig jubileum, fluiten bij de toernooien, enz… Allemaal hele kleine simpele dingetjes, maar o zo nodig! Als vereniging heb je nou eenmaal vrijwilligers nodig.

    Wat maakt vrijwilliger zijn bij RCS zo leuk?
    Ik loop nu ongeveer 35 jaar rond bij ons op de vereniging, daardoor zie ik hetgeen wat ik doe niet echt als vrijwilligerswerk. Ik kom er gewoon nog steeds graag en als ik er dan toch ben…tja, waarom niet dan…  

    Naar mijn menig moet je alleen vrijwilligerswerk doen als je er plezier en voldoening uit kunt halen, hetgeen wat ik nog steeds heb en doe. Dit komt ook mede door al die andere vrijwilligers die het beste met ons clubje voor hebben. Uiteraard zitten er ook weleens minder leuke kanten aan vrijwilligerswerk, het kan natuurlijk niet altijd van een leien dakje gaan…maar als je dat weet om te zetten naar een positief resultaat geeft dat wel weer een goed gevoel.

    Overigens vind ik het hartstikke leuk om te zien dat er zoveel activiteiten worden georganiseerd binnen de club,  denk hierbij aan de uitjes voor de jeugd, de slaapfeestjes en bingoavonden, de Voetbal- en Muziekquiz, Familiedag etc…petje af voor al die mensen die dat mogelijk maken!

    Wat is je mooiste/leukste/ontroerendste herinnering aan RCS?
    Dat zijn er eigenlijk wel meerdere; als (jeugd)voetballer heb ik vanaf de F1 t/m de A1 een fantastische periode gekend. Mede door de medespelers waarmee ik heb mogen spelen, maar zeer zeker ook door de trainers die ik heb gehad; Jopie van Beek, Jan de Lange, Ton Doeland, Dennis en Gérard de Nooijer…om er zomaar een paar te noemen, allemaal fantastische mensen.

    Als voetballer heb ik in de B1 en A1 toch wel de mooiste periode gekend, we speelden in die jaren in de 3e Divisie, en nog bovenin meedraaiend ook, in de regio Rotterdam…Om de week met twee busjes naar een uitwedstrijd, Harrie Stelwagen achter het stuur… je raad het al wel een beetje hè? 

    Als jeugdtrainer heb ik een mooie periode achter de rug met ieder jaar een fantastische begeleider/trainer (John Knook, Len Eversdijk, Joey de Hamer, Mike Smits, Dreetje van Dijk, Luc Martens enz…) en een fantastische groep jongens! Jongens die je jarenlang in de jeugd hebt getraind en die nu in het 1e voetballen of hopelijk gaan voetballen, dat vervult me toch wel een beetje met trots!

    Kampioen met de F2, F1, E1, promotie met B1 naar de Hoofdklasse en ons 2e jaar B1 in de Hoofdklasse zijn toch wel erg mooie jaren/momenten geweest hoor!

    Uiteraard mag het debuut van mijn oudste zoon Milan in het 1e elftal van RCS, en het 60- en 90-jarig bestaan van de vereniging niet ontbreken.

  • Mijn favoriete voetbalclub is…..
    Ik mag graag naar voetbal kijken, dus Ajax

    Mijn favoriete speler is…
    Franco Baresi

    Mijn hobby’s zijn….
    Met mijn gezin op vakantie gaan, RCS en m’n hond Sepp.

    Je kunt mij wakker maken voor….
    Een ontbijtje met mijn vrienden Dré en Mike, een strand-/boswandeling met m’n hond en uiteraard voor een voetbalwedstrijd van mijn zoons.

    Ik heb een hekel aan …..
    Liegen, niet sociale personen, mensen die voor of over een ander praten en dus niet het lef hebben om het midden in het gezicht te zeggen, en aan personen die denken/zeggen het beter te kunnen maar zelf geen poot uitsteken…

    Beoefen je zelf een sport?
    Ik mag af en toe nog weleens een potje voetballen en ga graag een rondje hardlopen. 

    Wat doe je het liefst in het weekend (buitenom de wedstrijden van RCS bezoeken natuurlijk)?
    Mijn zaterdagen bestaan eigenlijk het meest uit RCS, ’s morgens ga ik met mijn zoon Finn mee en probeer ik een wedstrijdje te fluiten en ’s middags ga ik kijken naar de voetbalwedstrijd van mijn oudste zoon Milan.

    ’s Avonds op de bank met een pot voetbal op TV. Op zondagochtend ga ik meestal een rondje hardlopen en ’s middags op pad met de hond (en vrouw).

    Welke vrijwilliger zou jij volgende maand graag aan het woord zien?
    Een voor mij zeer gewaardeerd persoon; Rinus Nijsse