• Er was een tijd waarin er amper meisjes bij RCS voetbalde, laat staan een heel team bestaande uit meisjes of vrouwen.

    Gelukkig kunnen we ons dat nu niet meer voorstellen. 

    Eén van de mensen die betrokken was en is bij het op de kaart zetten van een meisjes- en een vrouwenteam bij RCS is Hans Poppe. Lees hieronder het interview met Hans.

  • Stel jezelf kort even voor
    Mijn naam is Hans Poppe, ik ben 58 jaar, woon samen met Marianne, heb een dochter Marinda van 29, een zoon Marc van 25 jaar en twee bonuskids. Ik ben geboren in Middelburg en woon sinds 1990 in Oost-Souburg. In het dagelijks leven ben ik werkzaam bij Rijkswaterstaat als technisch adviseur.

    Wat is jouw rol als vrijwilliger bij RCS?
    Het vrijwilliger zijn bij RCS gaat al meer dan 15 jaar terug. Na eerst diverse seizoenen trainer/coach te mogen zijn bij de F en E teams waarin m’n zoon(tje) speelde, “moest” ik op een gegeven moment ook het meisjes C-team (waarin m’n dochter speelde) erbij gaan doen. Geloof me, dat was even iets anders.
    Maar na enige aanpassing van mijn kant :), hebben we het heel wat seizoenen met elkaar uitgehouden en dat met de nodige successen.

    Datzelfde meisjes C-team is na een aantal jaren de basis geworden van een damesteam wat Danny Polderman en ik zo’n 7 jaar heb mogen begeleiden met veel plezier. Op dit moment spelen er nog een klein aantal van deze dames bij het Vrouwen1 team van RCS.

  • Omdat het meisjesvoetbal rond 2013 nog niet echt op de kaart stond bij RCS, heb ik me aangemeld bij de jeugdcommissie om de meisjesteams ook een stem te laten hebben bij de club. In het begin was het wel steeds strijden om iets gedaan te krijgen, maar naarmate de tijd vorderde, hebben de meiden en vrouwen ook een plaats gekregen bij de club.
    Tot op heden is dit nog steeds mijn rol binnen de jeugdcommissie, het coördineren van alle zaken rondom de meisjes- en vrouwenteams. Naast lid van de jeugdcommissie ben ik ook lid van de technische commissie, dit m.b.t. meisjes/vrouwen voetbal, zodat zij ook hier vertegenwoordigd zijn.

    Wat maakt vrijwilliger zijn bij RCS zo leuk?
    Nou, niet alles is leuk, helaas vliegen er wel eens spelers, begeleiders of ouders uit de bocht. Dan volgt er een gesprek, het leuke daarvan is dan weer om de neuzen dezelfde kant op te krijgen.
    Wat het voor mij nog steeds leuk maakt, is het onderdeel kunnen zijn van een heel vrijwilligersteam welke het toch steeds maar mogelijk maakt om de vereniging draaiende te houden.

    Wat is je mooiste/leukste/ontroerendste herinnering aan RCS?
    Vanzelfsprekend was dat het kijken naar de verrichtingen van m’n zoon en dochter op het veld, maar zeker ook de trainingen en wedstrijden met de meiden/dames waarmee ik mee mocht groeien van C-meisjes naar een succesvol damesteam. De herinnering aan de busreisjes met het damesteam naar de verre uitwedstrijden, de kampioenswedstrijden en de feestjes die daarop volgden zal ik niet snel vergeten.

    Mijn favoriete voetbalclub is… 
    Dat is toch wel Ajax

    Mijn favoriete speler is… 
    Die heb ik niet echt, maar als het dan toch moet, Cristiano Ronaldo, die bravoure vind ik toch wel leuk

    Mijn hobby’s zijn…. 
    Naast klussen in- en om het huis, mag ik ook graag met techniek bezig zijn.

    Je kunt mij wakker maken voor…. 
    Als m’n kleinzoon Finn (bijna 2) aan de deur staat!

    Ik heb een hekel aan….. 
    Mensen die van de zijkant iets staan te roepen met hun handen in hun zak, maar niet weten waar ze over praten en zelf niets doen omdat ze het te druk hebben met zichzelf.

    Beoefen je zelf een sport? 
    Mountainbiken en op de racefiets een rondje doen.

    Wat doe je het liefst in het weekend (buitenom de wedstrijden van RCS bezoeken natuurlijk)? 
    In ieder geval zoveel mogelijk buiten zijn, eindje fietsen of lopen, steden bezoeken en met ons kleinkind bezig zijn.

    Welke vrijwilliger zou jij volgende maand graag aan het woord zien? 
    Adri Mathijsse